Ten pi\u0119kny tekst Ewangelii wg \u015bw. \u0141ukasza, wielokrotnie przytaczany w okresie wielkanocnym, jest odzwierciedleniem prze\u017cy\u0107 nie tylko Aposto\u0142\u00f3w, ale chyba te\u017c ka\u017cdego z nas. Cho\u0107 droga uczni\u00f3w trwa\u0142a zaledwie jeden dzie\u0144, to fragment ten cz\u0119sto jest streszczeniem ca\u0142ego naszego \u017cycia i relacji mi\u0119dzy nami a Jezusem. Ka\u017cdy z nas ma swoje plany i oczekiwania. Niejednokrotnie chcemy uk\u0142ada\u0107 \u017cycie po swojemu. Cz\u0119sto jednak nic z tego nie wychodzi. Nieraz nawet rozmawiamy o swoich planach z Jezusem, przypominaj\u0105c Mu, \u017ce to nasza wola ma si\u0119 wype\u0142nia\u0107, a nie Jego. Im bardziej stawiamy na siebie, tym bardziej jeste\u015bmy tym za\u015blepieni i nie dostrzegamy Chrystusa. Im bardziej dochodz\u0105 do g\u0142osu m\u00f3j egoizm i moja pycha, tym mniej dostrzegam Jezusa. Jak m\u00f3wi Ewangelista, \u201eoczy ich by\u0142y jakby przes\u0142oni\u0119te, tak \u017ce Go nie poznali\u201d. Gdy idziemy przez \u017cycie, czasem nam si\u0119 wydaje, \u017ce Boga nie ma obok nas. Problem jednak jest nie w tym, czy On jest, ale w tym, czy umiem Go dostrzec. B\u00f3g, id\u0105c ko\u0142o nas, nie chce si\u0119 chowa\u0107, ale cierpliwie czeka, a\u017c b\u0119dziemy gotowi, aby z Nim rozmawia\u0107. Zanim jednak zaczniesz do Niego m\u00f3wi\u0107, najpierw Go pos\u0142uchaj. Uczniowie wyrazili swoje, powiedzieliby\u015bmy, bol\u0105czki zwi\u0105zane ze \u015bmierci\u0105 Jezusa, swoje oczekiwania i nadzieje, rozumiane, oczywi\u015bcie, po swojemu. Rzeczywisto\u015b\u0107 zweryfikowa\u0142a ich patrzenie do\u015b\u0107 okrutnie. Do ich dobrze u\u0142o\u017conego planu na \u017cycie dochodzi jeszcze g\u0142os kobiet, m\u00f3wi\u0105cych, \u017ce mia\u0142y widzenie anio\u0142\u00f3w, kt\u00f3rzy zapewniali, i\u017c Jezus \u017cyje. Mimo \u017ce do\u015bwiadczyli w wielu cudach Jego nadprzyrodzonej mocy, w zmartwychwstanie uwierzy\u0107 nie mogli. Mo\u017ce nawet byli ju\u017c pogodzeni ze \u015bmierci\u0105 Jezusa, poniewa\u017c wiadomo\u015b\u0107 o tym, \u017ce \u017cyje, wywo\u0142a\u0142a w nich niepok\u00f3j. Jakby Jezus nie chcia\u0142 ich zostawi\u0107 w spokoju, ale ci\u0105gle czym\u015b zaskakiwa\u0142. Jak tylko co\u015b ju\u017c si\u0119 u\u0142o\u017cy\u0142o, pogodzili\u015bmy si\u0119 z czym\u015b, pojawia si\u0119 kolejna \u201etrudno\u015b\u0107\u201d. Czasem nam si\u0119 wydaje, \u017ce jeste\u015bmy blisko Boga, i pewnie tak bywa. Aposto\u0142owie byli blisko Niego. Ale przychodzi dzie\u0144 refleksji, w kt\u00f3rym i sam Jezus nami \u201epotrz\u0105\u015bnie\u201d, mo\u017ce, m\u00f3wi\u0105c delikatnie: \u201eo nierozumni\u201d, a czasem i mocniej. Zacznij w ko\u0144cu wierzy\u0107 \u2013 wierzy\u0107 naprawd\u0119. Zmartwychwstanie to nie bajka, to rzeczywisto\u015b\u0107; nie\u015bmiertelno\u015b\u0107 jest rzeczywisto\u015bci\u0105 przygotowan\u0105 dla ka\u017cdego z nas. Po co jeste\u015b uczniem Jezusa? W\u0142a\u015bnie po to, aby \u017cy\u0107 wiecznie. Sp\u00f3jrz: od pocz\u0105tku, od Moj\u017cesza, przez wszystkich prorok\u00f3w o to w\u0142a\u015bnie chodzi Bogu, by\u015b uwierzy\u0142 w \u017cycie wieczne. \u017bycie, kt\u00f3re daje wiara w Jezusa Chrystusa Zmartwychwsta\u0142ego. Gdzie dokonuje si\u0119 jej uobecnienie i jednocze\u015bnie budzi si\u0119 nadzieja na jej dope\u0142nienie? W Chrystusie obecnym w Eucharystii. Cho\u0107 wielu teolog\u00f3w spiera si\u0119 o to, czy w Emaus by\u0142a Eucharystia, czy nie, to Aposto\u0142owie poznali Go przy \u0142amaniu chleba. W zbli\u017caniu si\u0119 do Chrystusa przychodzi nieraz moment ciemno\u015bci, wtedy Aposto\u0142owie wo\u0142ali \u2013 a i my wraz z nimi wo\u0142amy: \u201eZosta\u0144 z nami, Panie, gdy\u017c ma si\u0119 ku wieczorowi i dzie\u0144 si\u0119 ju\u017c nachyli\u0142\u201d. Do\u015bwiadczamy ca\u0142kowitej niemocy i ciemno\u015bci umys\u0142u, serca i wiary i wo\u0142amy: PANIE! Eucharystia rozja\u015bnia nasz umys\u0142 i nasze serce. To podczas niej rozeznajemy wszystko to, co nas dotyka i czego do\u015bwiadczamy. W Eucharystii wracamy do momentu, w kt\u00f3rym zrodzi\u0142a si\u0119 nasza wiara. Do momentu, kiedy zagubili\u015bmy istot\u0119 relacji z Bogiem. Do Jeruzalem. Do wsp\u00f3lnoty, do braci, do tych, kt\u00f3rzy tak\u017ce, tak jak my, powiedz\u0105: \u201ePan rzeczywi\u015bcie zmartwychwsta\u0142\u201d.<\/p>\n\n\n\n
O. Waldemar Pastusiak<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ten pi\u0119kny tekst Ewangelii wg \u015bw. \u0141ukasza, wielokrotnie przytaczany w okresie wielkanocnym, jest odzwierciedleniem prze\u017cy\u0107 nie tylko Aposto\u0142\u00f3w, ale chyba te\u017c ka\u017cdego z nas. Cho\u0107 droga uczni\u00f3w trwa\u0142a zaledwie jeden dzie\u0144, to fragment ten cz\u0119sto jest streszczeniem ca\u0142ego naszego \u017cycia i relacji mi\u0119dzy nami a Jezusem. Ka\u017cdy z nas ma swoje plany i oczekiwania. Niejednokrotnie … <\/p>\n