Uroczysto\u015b\u0107 Wniebowst\u0105pienia Pa\u0144skiego wyra\u017ca znamienny paradoks. Z jednej strony wskazuje na odej\u015bcie zmartwychwsta\u0142ego Pana, gdy w obecno\u015bci Aposto\u0142\u00f3w uni\u00f3s\u0142 si\u0119 w g\u00f3r\u0119 i \u201eob\u0142ok zabra\u0142 Go im sprzed oczu\u201d. Z drugiej \u2013 zawiera Jego obietnic\u0119: \u201eoto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata\u201d. Ten paradoks odzwierciedla samo sedno wiary chrze\u015bcija\u0144skiej, czyli zmys\u0142ow\u0105 nieobecno\u015b\u0107 po\u015br\u00f3d nas Boga, kt\u00f3ry objawi\u0142 siebie w Jezusie Chrystusie, oraz Jego obecno\u015b\u0107 i skuteczne wsparcie okazywane ka\u017cdemu, kto z Nim zwi\u0105za\u0142 swe \u017cycie i losy.<\/p>\n\n\n\n
Wst\u0119puj\u0105c do nieba, Jezus definitywnie zako\u0144czy\u0142 najbardziej niezwyk\u0142y czas w dziejach ludzko\u015bci, kt\u00f3ry nasta\u0142 wraz z wcieleniem Syna Bo\u017cego wtedy, gdy Maryja wypowiedzia\u0142a w Nazarecie: \u201eNiech mi si\u0119 stanie wed\u0142ug s\u0142owa twego\u201d (\u0141k 1, 38). Jezus jako cz\u0142owiek zosta\u0142 pocz\u0119ty, urodzi\u0142 si\u0119 i dorasta\u0142, a tak\u017ce musia\u0142 umrze\u0107. Ale Jego \u017cycie i \u015bmier\u0107 nie nale\u017ca\u0142y jedynie do porz\u0105dku naturalnego, co znalaz\u0142o potwierdzenie w Zmartwychwstaniu. Przez 40 dni, kt\u00f3re potem nast\u0105pi\u0142y, Zmartwychwsta\u0142y, ukazuj\u0105c si\u0119 swoim uczniom, umocni\u0142 w nich dar niez\u0142omnej wiary, \u017ce zostali wybrani do prze\u017cycia absolutnie wyj\u0105tkowej obecno\u015bci Boga, a zatem s\u0105 powo\u0142ani do dawania wiarygodnego \u015bwiadectwa. W \u015bwiecie, w kt\u00f3rym \u017cyjemy, fizyczna obecno\u015b\u0107 Jezusa Chrystusa nie mog\u0142a trwa\u0107 bez ko\u0144ca, co odr\u00f3\u017cnia doczesno\u015b\u0107 od wieczno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Na takim fundamencie trwa i umacnia si\u0119 nasza nadzieja. Rozwa\u017caj\u0105c wskrzeszenie Jezusa z martwych i posadzenie Go przez Ojca \u201epo swojej prawicy na wy\u017cynach niebieskich\u201d, \u015bw. Pawe\u0142 Aposto\u0142 zwraca si\u0119 do chrze\u015bcijan w Efezie, a zarazem do chrze\u015bcijan wszystkich czas\u00f3w, sk\u0142adaj\u0105c \u017cyczenie: \u201eB\u00f3g Pana naszego, Jezusa Chrystusa, Ojciec chwa\u0142y (…) niech da wam \u015bwiat\u0142e oczy serca, by\u015bcie wiedzieli, czym jest nadzieja, do kt\u00f3rej On wzywa, czym bogactwo chwa\u0142y Jego dziedzictwa w\u015br\u00f3d \u015bwi\u0119tych i czym przeogromna Jego moc wzgl\u0119dem nas wierz\u0105cych \u2013 na podstawie dzia\u0142ania Jego pot\u0119gi i si\u0142y\u201d. Te s\u0142owa nios\u0105 wezwanie nie tylko do g\u0142\u0119bokiej refleksji teologicznej, lecz tak\u017ce, a nawet przede wszystkim, do pobo\u017cnej kontemplacji i medytacji. Cz\u0119sty b\u0142\u0105d polega na tym, \u017ce poprzestajemy na dociekaniach w celu zrozumienia wiary, nie godz\u0105c si\u0119 na pokorne uznanie, i\u017c rzeczywisto\u015b\u0107 Boga i Jego dzia\u0142ania przerastaj\u0105 wszystkie nasze o Nim wyobra\u017cenia i pokusy racjonalizacji wiary w Niego.<\/p>\n\n\n\n
W Ewangelii wed\u0142ug \u015bw. Mateusza pojawia si\u0119 wzmianka, \u017ce b\u0119d\u0105c \u015bwiadkami odej\u015bcia Jezusa, \u201eniekt\u00f3rzy jednak w\u0105tpili\u201d. Ale w co w\u0105tpili? Przecie\u017c nie w to, na co patrzyli i co widzieli. Kluczem do odpowiedzi na to pytanie s\u0105 s\u0142owa Jezusa: \u201eDana Mi jest wszelka w\u0142adza w niebie i na ziemi\u201d. Wniebowst\u0105pienie nie oznacza porzucenia uczni\u00f3w ani zdania ich wy\u0142\u0105cznie na siebie. Podczas gdy oni, oddaj\u0105c Mu pok\u0142on, obawiali si\u0119, \u017ce nie unios\u0105 ci\u0119\u017caru i wyzwa\u0144 \u015bwiadczenia o Nim, Jezus zapewnia ich o radykalnie nowym sposobie swej obecno\u015bci w \u015bwiecie. Jego s\u0142owa wkr\u00f3tce zyskaj\u0105 potwierdzenie, kiedy w dniu Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego niewielkie grono Aposto\u0142\u00f3w stanie si\u0119 zaczynem Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n\n\n\n
Ks. prof. Waldemar Chrostowski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Uroczysto\u015b\u0107 Wniebowst\u0105pienia Pa\u0144skiego wyra\u017ca znamienny paradoks. Z jednej strony wskazuje na odej\u015bcie zmartwychwsta\u0142ego Pana, gdy w obecno\u015bci Aposto\u0142\u00f3w uni\u00f3s\u0142 si\u0119 w g\u00f3r\u0119 i \u201eob\u0142ok zabra\u0142 Go im sprzed oczu\u201d. Z drugiej \u2013 zawiera Jego obietnic\u0119: \u201eoto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, a\u017c do sko\u0144czenia \u015bwiata\u201d. Ten paradoks odzwierciedla samo sedno wiary chrze\u015bcija\u0144skiej, czyli … <\/p>\n