\u201eWszyscy zostali\u015bmy napojeni jednym Duchem\u201d (1 Kor 12,13) \u2013 jak s\u0142yszeli\u015bmy w drugim czytaniu, zaczerpni\u0119tym z Pierwszego Listu do Koryntian. I to jest chyba najwa\u017cniejsze przes\u0142anie dzisiejszej liturgii s\u0142owa.<\/p>\n\n\n\n
Bo niezwykle wa\u017cne jest, aby\u015bmy u\u015bwiadomili sobie, \u017ce zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego to nie tylko wydarzenie historyczne, kt\u00f3re dokona\u0142o si\u0119 pi\u0119\u0107dziesi\u0105t dni po zmartwychwstaniu Jezusa w Wieczerniku, gdzie wci\u0105\u017c jeszcze przera\u017ceni uczniowie zebrali si\u0119 w dniu \u017cydowskiego \u015bwi\u0119ta Szawuot<\/em><\/a> \u2013 <\/em>\u015awi\u0119ta Tygodni<\/em><\/a>. Ale zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego dokonuje si\u0119 tu i teraz \u2013 B\u00f3g ka\u017cdego z nas nieustannie nape\u0142nia swoim Duchem, wydobywaj\u0105c z nas dobro i pi\u0119kno, kt\u00f3re w nas zaszczepi\u0142<\/strong>, a kt\u00f3re tak cz\u0119sto na skutek naszych ludzkich grzech\u00f3w i s\u0142abo\u015bci nie mo\u017ce si\u0119 przebi\u0107 i pozostaje w nas g\u0142\u0119boko ukryte. Do tego stopnia, \u017ce cz\u0119sto nawet my sami nie zdajemy sobie sprawy z tego, ile w ka\u017cdym z nas jest dobra i jak bardzo jeste\u015bmy pi\u0119kni \u2013 bez wzgl\u0119du na to, w jaki spos\u00f3b ocenia nas wsp\u00f3\u0142czesny \u015bwiat, pos\u0142uguj\u0105cy si\u0119 do\u015b\u0107 swoistymi kanonami pi\u0119kna.<\/p>\n\n\n\n Daj\u0105c nam Ducha \u015awi\u0119tego i wydobywaj\u0105c z nas to, co najlepsze, B\u00f3g z jednej strony odnawia w nas sw\u00f3j obraz i podobie\u0144stwo. Duch \u015awi\u0119ty, kt\u00f3rego B\u00f3g posy\u0142a, sprawia bowiem, \u017ce na nowo stajemy si\u0119 takimi lud\u017ami, jakimi On powo\u0142a\u0142 nas do \u017cycia i do wsp\u00f3lnoty ze sob\u0105, a nie takimi, kt\u00f3rzy przez grzech zniekszta\u0142cili w sobie Bo\u017cy obraz i podobie\u0144stwo. Z drugiej za\u015b strony dar Ducha \u015awi\u0119tego sprawia, \u017ce stajemy si\u0119 nowym Ludem Bo\u017cym \u2013 nowym, to znaczy odmienionym, bo na nowo zwr\u00f3conym ku Bogu, a tym samym uzdolnionym do g\u0142oszenia prawdy o zmartwychwstaniu Chrystusa, kt\u00f3ry wci\u0105\u017c \u017cyje po\u015br\u00f3d nas.<\/p>\n\n\n\n Tak jak to opisuje autor Dziej\u00f3w Apostolskich: \u201eGdy wszyscy zostali nape\u0142nieni Duchem \u015awi\u0119tym, zacz\u0119li m\u00f3wi\u0107 obcymi j\u0119zykami, tak jak im Duch pozwala\u0142 m\u00f3wi\u0107\u201d (Dz 2,4). M\u00f3wili obcymi j\u0119zykami, ale poniewa\u017c g\u0142osili chwa\u0142\u0119 Pana Boga, wszyscy nawzajem si\u0119 rozumieli \u2013 ich g\u0142osy brzmia\u0142y niczym niebia\u0144ski ch\u00f3r, d\u017awi\u0119cznie wy\u015bpiewuj\u0105cy Bo\u017c\u0105 cze\u015b\u0107. Cho\u0107 tak bardzo r\u00f3\u017cnimy si\u0119 pod wieloma wzgl\u0119dami, to jednak staj\u0105c przed Bogiem i z mocy Ducha \u015awi\u0119tego g\u0142osz\u0105c Jego chwa\u0142\u0119, jeste\u015bmy nowym Ludem Bo\u017cym, zjednoczonym i zwr\u00f3conym ku Bogu<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Gdy wyznajemy wiar\u0119 w Boga s\u0142owami wypowiadanymi podczas ka\u017cdej niedzielnej Mszy \u015awi\u0119tej, m\u00f3wimy, \u017ce wierzymy w Ducha \u015awi\u0119tego, kt\u00f3ry jest O\u017cywicielem. Ju\u017c pierwsze wersety Pisma \u015awi\u0119tego m\u00f3wi\u0105 nam o Bogu \u2013 O\u017cywicielu, gdy autor natchniony w poetycki spos\u00f3b opisuje stworzenie cz\u0142owieka i pisze, \u017ce B\u00f3g \u201etchn\u0105\u0142 w jego nozdrza tchnienie \u017cycia\u201d (por. Rdz 2,7). Owo tchnienie<\/em> to dzia\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego. I tak jak wtedy Duch o\u017cywi\u0142 cz\u0142owieka, tak i dzi\u015b nas o\u017cywia, wyzwalaj\u0105c z duchowej ospa\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n \u015aw. Jan Pawe\u0142 II<\/a> w encyklice Dominum et Vivificantem<\/em><\/a> pi\u0119knie pisa\u0142 o tym, jak Duch \u015awi\u0119ty dzia\u0142a w sercu cz\u0142owieka, kt\u00f3ry zdecyduje si\u0119 zrobi\u0107 Mu przestrze\u0144. Pisa\u0142, \u017ce Duch \u015awi\u0119ty \u201ezamienia wewn\u0119trzny nieurodzaj dusz w urodzajne pola \u0142aski, On \u00abrozlewa\u00bb w nas \u017cycie Boga (\u2026) sprawia, \u017ce chcemy (\u2026) dzia\u0142a\u0107 i my\u015ble\u0107 wed\u0142ug regu\u0142 zostawionych nam przez Jezusa w Ewangelii. O\u017cywiciel wzmacnia nasze duchowe si\u0142y, podtrzymuje w nas nadziej\u0119. Pomaga nam wydobywa\u0107 si\u0119 ze \u015bmierci grzechu i ka\u017cdej innej \u015bmierci. Ci\u0105gle nam przypomina, \u017ce jeste\u015bmy umi\u0142owanymi dzie\u0107mi Boga i dziedzicami Jego kr\u00f3lestwa\u201d.<\/em><\/p>\n\n\n\n Dzie\u0144 Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnicy by\u0142 dla aposto\u0142\u00f3w momentem prze\u0142omowym, bowiem od tej chwili zacz\u0119li odwa\u017cnie i wbrew wszelkim przeciwno\u015bciom g\u0142osi\u0107 Ewangeli\u0119. Niech i dla ka\u017cdego z nas, nape\u0142nionego Duchem \u015awi\u0119tym, ten dzie\u0144 b\u0119dzie momentem prze\u0142omowym \u2013 momentem odwa\u017cnego wyj\u015bcia w \u015bwiat z t\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105, \u017ce jeste\u015bmy ukochanymi dzie\u0107mi Pana Boga, i m\u00f3wienia o tym wszystkim, kt\u00f3rzy wci\u0105\u017c pozostaj\u0105 zamkni\u0119ci w swoich l\u0119kach i ciemno\u015bciach. Amen.<\/p>\n\n\n\n o. Arkadiusz Buszka CSsR<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201eWszyscy zostali\u015bmy napojeni jednym Duchem\u201d (1 Kor 12,13) \u2013 jak s\u0142yszeli\u015bmy w drugim czytaniu, zaczerpni\u0119tym z Pierwszego Listu do Koryntian. I to jest chyba najwa\u017cniejsze przes\u0142anie dzisiejszej liturgii s\u0142owa. Bo niezwykle wa\u017cne jest, aby\u015bmy u\u015bwiadomili sobie, \u017ce zes\u0142anie Ducha \u015awi\u0119tego to nie tylko wydarzenie historyczne, kt\u00f3re dokona\u0142o si\u0119 pi\u0119\u0107dziesi\u0105t dni po zmartwychwstaniu Jezusa w Wieczerniku, gdzie … <\/p>\n