Dzisiaj Ewangelia przypomina nam, i\u017c B\u00f3g najcz\u0119\u015bciej nie zaczyna od tego, co wielkie i spektakularne, ale od tego, co cz\u0142owiek jest got\u00f3w Mu ofiarowa\u0107. Pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby wydaj\u0105 si\u0119 czym\u015b zupe\u0142nie niewystarczaj\u0105cym wobec potrzeb kilkutysi\u0119cznego t\u0142umu. W r\u0119kach Jezusa staj\u0105 si\u0119 jednak pocz\u0105tkiem cudu i znakiem Bo\u017cej obfito\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
Warto kr\u00f3tko przypomnie\u0107 kontekst tej sceny: dzieje si\u0119 ona po nauczaniu Jezusa i p\u00f3\u017aniejszym odrzuceniu Go przez rodak\u00f3w, bezpo\u015brednio po \u015bci\u0119ciu Jana Chrzciciela przez Heroda. Jezus udaje si\u0119 na pustkowie, jednak gdy pod\u0105\u017caj\u0105 za Nim t\u0142umy, ogarni\u0119ty mi\u0142osierdziem wobec potrzebuj\u0105cych, zaczyna ich uzdrawia\u0107. Uczniowie \u2013 powiedzieliby\u015bmy dzi\u015b: kieruj\u0105c si\u0119 zdrowym rozs\u0105dkiem \u2013 zaniepokojeni p\u00f3\u017an\u0105 ju\u017c por\u0105 i liczebno\u015bci\u0105 t\u0142umu proponuj\u0105 Jezusowi, by odprawi\u0142 ludzi do okolicznych miejscowo\u015bci. On jednak, ku ich zaskoczeniu, poleca, aby to oni nakarmili wszystkich \u2013 kilkutysi\u0119czny t\u0142um. Gdy uczniowie wskazuj\u0105, \u017ce maj\u0105 zaledwie pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w, Jezus przyjmuje je i dokonuje rozmno\u017cenia, syc\u0105c wszystkich.<\/p>\n\n\n\n
Jezus m\u00f3g\u0142by sam stworzy\u0107 chleb lub przemieni\u0107 kamienie w chleb (cho\u0107 sam odrzuci\u0142 tak\u0105 pokus\u0119 na pustyni). Dzia\u0142aj\u0105c jednak w ten spos\u00f3b, jakby chcia\u0142 nam przypomnie\u0107, \u017ce czas stwarzania \u201eex nihilo\u201d zosta\u0142 zako\u0144czony, a teraz B\u00f3g pragnie w\u0142\u0105cza\u0107 cz\u0142owieka w swoje dzie\u0142o. Oczekuje naszego wsp\u00f3\u0142udzia\u0142u<\/strong>, naszej aktywno\u015bci i odpowiedzialno\u015bci. Nie powinni\u015bmy biernie oczekiwa\u0107, \u017ce B\u00f3g zrobi wszystko za nas, ale raczej podejmowa\u0107 odpowiedzialno\u015b\u0107 za przemienianie \u015bwiata zgodnie z Jego wol\u0105.<\/p>\n\n\n\n Trudno nie nawi\u0105za\u0107 tutaj przede wszystkim do Eucharystii<\/strong>. Gdy w darach przynosimy chleb oraz wino z odrobin\u0105 wody (owoce ziemi i pracy r\u0105k ludzkich \u2013 jak m\u00f3wi\u0105 s\u0142owa modlitw wypowiadanych przez kap\u0142ana), dzi\u0119ki Chrystusowi otrzymujemy \u017cyciodajny dar Jego Cia\u0142a i Krwi \u2013 pokarm na \u017cycie wieczne. Nasze \u201eniewiele\u201d zostaje przemienione w Obfito\u015b\u0107<\/strong>, w Pe\u0142ni\u0119 \u017bycia\u2026<\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b w Liturgii S\u0142owa niemal co chwil\u0119 s\u0142yszymy o tej obfito\u015bci, przygotowanej dla nas przez Pana, do korzystania z kt\u00f3rej zostali\u015bmy zaproszeni:<\/p>\n\n\n\n \u201eWszyscy spragnieni, przyjd\u017acie do wody, przyjd\u017acie, cho\u0107 nie macie pieni\u0119dzy! Kupujcie i spo\u017cywajcie, dalej\u017ce, kupujcie bez pieni\u0119dzy i bez p\u0142acenia za wino i mleko! Czemu wydajecie pieni\u0105dze na to, co nie jest chlebem? I wasz\u0105 prac\u0119 \u2013 na to, co nie nasyci? S\u0142uchajcie Mnie, a je\u015b\u0107 b\u0119dziecie przysmaki i dusza wasza zakosztuje t\u0142ustych potraw\u201d (Iz 55),<\/p>\n\n\n\n \u201eOtwierasz r\u0119k\u0119, karmisz nas do syta\u201d (Ps 145), <\/p>\n\n\n\n \u201eNie samym chlebem \u017cyje cz\u0142owiek, lecz ka\u017cdym s\u0142owem, kt\u00f3re pochodzi z ust Bo\u017cych\u201d (Mt 4,4b) (aklamacja przed Ewangeli\u0105).<\/p>\n\n\n\n Pr\u00f3bujmy zatem nieustannie sami korzysta\u0107 z obfito\u015bci tych dar\u00f3w, a jednocze\u015bnie przyprowadza\u0107 innych do Jezusa i pomaga\u0107 im, by mogli nasyci\u0107 si\u0119 tym, co jest \u017cyciodajne, co daje prawdziwe \u017cycie\u2026<\/p>\n\n\n\n Warto zauwa\u017cy\u0107 tak\u017ce dwa interesuj\u0105ce przeciwstawienia<\/strong>, pojawiaj\u0105ce si\u0119 przy okazji tej sceny.<\/p>\n\n\n\n Trudno nie dostrzec tutaj w\u0105tpliwo\u015bci uczni\u00f3w (kt\u00f3rzy przecie\u017c wielokrotnie byli \u015bwiadkami s\u0142\u00f3w i cud\u00f3w Jezusa), niejako przeciwstawionych t\u0142umowi, kt\u00f3ry pe\u0142en ufno\u015bci pod\u0105\u017ca\u0142 za Jezusem. Ludzie szukali Go nawet na pustkowiu, i to zanim (!) zacz\u0105\u0142 ich uzdrawia\u0107 oraz zanim ich nakarmi\u0142! Mo\u017ce to stanowi\u0107 dla nas ostrze\u017cenie: czy czasem nasza wiara \u2013 pomimo pod\u0105\u017cania za Jezusem \u2013 nie os\u0142ab\u0142a i nie sta\u0142a si\u0119 \u201eletnia\u201d?<\/p>\n\n\n\n A mo\u017ce \u2013 jak m\u00f3wi znane powiedzenie \u2013 bardziej szukamy powod\u00f3w, by czego\u015b nie robi\u0107, ni\u017c sposob\u00f3w, by zrobi\u0107 co\u015b dla innych?<\/strong> Wydaje si\u0119, \u017ce Jezus oczekuje od nas raczej aktywno\u015bci ni\u017c bierno\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Aby dostrzec drugie przeciwstawienie, musimy cofn\u0105\u0107 si\u0119 do sceny poprzedzaj\u0105cej dzisiejszy fragment Ewangelii, opisuj\u0105cej zabicie Jana Chrzciciela przez Heroda. Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce Herod \u2013 przedstawiciel tego \u015bwiata, zw\u0142aszcza ludzi mo\u017cnych i sprawuj\u0105cych w\u0142adz\u0119 \u2013 karmi cz\u0142owieka z\u0142em, \u015bmierci\u0105 i przemoc\u0105 (dos\u0142ownie g\u0142ow\u0105 zamordowanego Jana Chrzciciela, przekazan\u0105 dziewcz\u0119ciu, a przez nie jego matce). Jezus natomiast karmi nas swoim mi\u0142osierdziem, a w Eucharystii \u2013 swoim Cia\u0142em i swoj\u0105 Krwi\u0105, kt\u00f3re daj\u0105 \u017cycie wieczne.<\/p>\n\n\n\n Trudno uciec od pytania: czym bardziej si\u0119 karmi\u0119?<\/strong> Co bardziej poch\u0142ania moj\u0105 uwag\u0119, czas i serce?<\/strong> To, co proponuje \u015bwiat, czy to, co proponuje Jezus? Jak m\u00f3wi Jezus: \u201ez obfito\u015bci serca m\u00f3wi\u0105 usta\u201d. Oferta \u015bwiata cz\u0119sto wydaje si\u0119 na pierwszy rzut oka atrakcyjniejsza, \u0142atwiejsza, kusz\u0105ca pozornymi i szybkimi korzy\u015bciami. \u201eOferta\u201d Jezusa niekiedy wydaje si\u0119 \u201enie na czasie\u201d, trudniejsza, postrzegana jako ci\u0119\u017car i \u201estrata\u201d (mamy przecie\u017c wzi\u0105\u0107 sw\u00f3j krzy\u017c, mamy si\u0119 umniejsza\u0107). \u0141atwo w takim momencie zapomnie\u0107 o tym, co otrzymujemy ostatecznie.<\/p>\n\n\n\n Dlatego te\u017c b\u0105d\u017amy lud\u017ami, kt\u00f3rzy nie oczekuj\u0105 biernie, a\u017c co\u015b si\u0119 zmieni na lepsze (nawet je\u015bli t\u0119 nadziej\u0119 pok\u0142adamy w Bogu), ale raczej b\u0105d\u017amy takimi uczniami, zas\u0142uchanymi w s\u0142owa Mistrza, kt\u00f3rzy wykorzystuj\u0105 ka\u017cdy moment na to, by zasia\u0107 ziarna dobra, by wykorzysta\u0107 to \u201eniewiele\u201d, co ka\u017cdy z nas posiada, aby Jezus m\u00f3g\u0142 przemienia\u0107 to w \u017bycie prawdziwe\u2026<\/p>\n\n\n\n o. Jaros\u0142aw Liebersbach CSsR<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dzisiaj Ewangelia przypomina nam, i\u017c B\u00f3g najcz\u0119\u015bciej nie zaczyna od tego, co wielkie i spektakularne, ale od tego, co cz\u0142owiek jest got\u00f3w Mu ofiarowa\u0107. Pi\u0119\u0107 chleb\u00f3w i dwie ryby wydaj\u0105 si\u0119 czym\u015b zupe\u0142nie niewystarczaj\u0105cym wobec potrzeb kilkutysi\u0119cznego t\u0142umu. W r\u0119kach Jezusa staj\u0105 si\u0119 jednak pocz\u0105tkiem cudu i znakiem Bo\u017cej obfito\u015bci. Warto kr\u00f3tko przypomnie\u0107 kontekst tej … <\/p>\n