Nie s\u0142owa lecz czyny.<\/p>\n\n\n\n
Dzisiejsza Ewangelia dotyka trudnego dla wielu katolik\u00f3w zagadnienia Bo\u017cej sprawiedliwo\u015bci. Koresponduje ono z przypowie\u015bci\u0105 o synu marnotrawnym, a zw\u0142aszcza ze s\u0142owami starszego brata skierowanymi do ojca: oto tyle lat ci s\u0142u\u017c\u0119, a ty zr\u00f3wna\u0142e\u015b mnie z tym, kt\u00f3ry roztrwoni\u0142 tw\u00f3j maj\u0105tek. Cz\u0119sto s\u0142yszymy pytania: jak to jest, \u017ce kto\u015b ca\u0142e \u017cycie \u017cy\u0142 jak poganin, pope\u0142nia\u0142 straszne grzechy, pozostawa\u0142 poza Ko\u015bcio\u0142em, a nawet walczy\u0142 z nim, a przed \u015bmierci\u0105 nawr\u00f3ci\u0142 si\u0119 i otrzyma\u0142 rozgrzeszenie? Czy to jest sprawiedliwe? Ludzka logika w takiej sytuacji zawodzi. Logika Bo\u017cej sprawiedliwo\u015bci natomiast jest inna. B\u00f3g \u2013 mi\u0142osierny Ojciec \u2013 nigdy nie rezygnuje z walki o cz\u0142owieka. Nie odtr\u0105ca nawet najwi\u0119kszych grzesznik\u00f3w. Walczy o ka\u017cdego, a\u017c do granicy swojej wszechmocy. A granic\u0105 Bo\u017cej wszechmocy jest wolno\u015b\u0107 cz\u0142owieka. Wolno\u015b\u0107, w imi\u0119 kt\u00f3rej mo\u017cna wybra\u0107 wierno\u015b\u0107 Bogu albo wyst\u0105pi\u0107 przeciw Niemu. Bo cz\u0142owiek mo\u017ce Bogu powiedzie\u0107 \u201enie\u201d, mo\u017ce kamienowa\u0107 prorok\u00f3w, skazywa\u0107 si\u0119 na pot\u0119pienie. Cz\u0142owiek jest wolny, ale to przywo\u0142any \u015bw. Augustyn zapisa\u0142 w Wyznaniach, \u017ce nie uspokoi si\u0119 serce cz\u0142owieka, dop\u00f3ki nie nape\u0142ni si\u0119 Bogiem. Wielu pojmuje to dopiero na \u0142o\u017cu \u015bmierci.<\/p>\n\n\n\n
W dzisiejsz\u0105 niedziel\u0119 B\u00f3g stawia pytanie: do kt\u00f3rego z syn\u00f3w jest nam bli\u017cej? Czy do tego, kt\u00f3ry tylko m\u00f3wi, czy te\u017c do tego, kt\u00f3ry czyni? Jakim jestem pracownikiem w Bo\u017cej winnicy? Czy pami\u0119tam, \u017ce wszystko, co mam, otrzyma\u0142em od mi\u0142osiernego Ojca, i \u017ce On upomni si\u0119 kiedy\u015b o swoj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107? Co czyni\u0119 ze swoim \u017cyciem? Czy kieruj\u0105c si\u0119 wiar\u0105, wydaj\u0119 owoce odpowiednie do mojego powo\u0142ania i misji \u017cyciowej?<\/p>\n\n\n\n
Mi\u0142osierny Ojciec ustami wsp\u00f3\u0142czesnych prorok\u00f3w wci\u0105\u017c przypomina, \u017ce uczciwy pracownik w jego winnicy pod\u0105\u017ca jedyn\u0105 i niezawodn\u0105 drog\u0105 \u2013 to droga wiary, pokory, zaufania, dobra i mi\u0142osierdzia. Trzeba t\u0105 drog\u0105 i\u015b\u0107 a\u017c do \u017cniwa. Wtedy Gospodarz wy\u015ble \u017cniwiarzy, kt\u00f3rzy chwast wrzuc\u0105 w ogie\u0144 nieugaszony, a pszenic\u0119 zbior\u0105 i schowaj\u0105 do Bo\u017cego spichlerza.<\/p>\n\n\n\n
Ks. J\u00f3zef Kula<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nie s\u0142owa lecz czyny. Dzisiejsza Ewangelia dotyka trudnego dla wielu katolik\u00f3w zagadnienia Bo\u017cej sprawiedliwo\u015bci. Koresponduje ono z przypowie\u015bci\u0105 o synu marnotrawnym, a zw\u0142aszcza ze s\u0142owami starszego brata skierowanymi do ojca: oto tyle lat ci s\u0142u\u017c\u0119, a ty zr\u00f3wna\u0142e\u015b mnie z tym, kt\u00f3ry roztrwoni\u0142 tw\u00f3j maj\u0105tek. Cz\u0119sto s\u0142yszymy pytania: jak to jest, \u017ce kto\u015b ca\u0142e \u017cycie … <\/p>\n