Osiem b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw jest ewangeli\u0105 dzisiejszej uroczysto\u015bci, bo jest portretem zbiorowym mieszka\u0144c\u00f3w nieba. Jezus \u201ewidz\u0105c t\u0142umy, wyszed\u0142 na g\u00f3r\u0119\u201d i usiad\u0142, w postawie nauczyciela og\u0142aszaj\u0105cego nauk\u0119 z powag\u0105. To nowy Moj\u017cesz na nowej g\u00f3rze, ale zamiast \u201enie b\u0119dziesz\u201d pada osiem razy \u201eb\u0142ogos\u0142awieni\u201d. Makarioi. Szcz\u0119\u015bliwi szcz\u0119\u015bciem, kt\u00f3re nie zale\u017cy od okoliczno\u015bci, bo pochodzi od Boga. Gramatyka b\u0142ogos\u0142awie\u0144stw jest paradoksem w ka\u017cdej linijce. Szcz\u0119\u015bliwi ubodzy, zasmuceni, cisi, g\u0142odni, mi\u0142osierni, czystego serca, wprowadzaj\u0105cy pok\u00f3j, prze\u015bladowani. \u015awiat czyta t\u0119 list\u0119 jak spis przegranych, niebo za\u015b jak list\u0119 obecno\u015bci. Pierwsze i \u00f3sme b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo maj\u0105 obietnic\u0119 w czasie tera\u017aniejszym: \u201ealbowiem do nich nale\u017cy kr\u00f3lestwo niebieskie\u201d, \u015brodkowe za\u015b w przysz\u0142ym. Klamra tera\u017aniejszo\u015bci obejmuje ci\u0105g przysz\u0142o\u015bci. Kr\u00f3lestwo ju\u017c nale\u017cy do ubogich w duchu i prze\u015bladowanych, a pocieszenie, ziemia, nasycenie, mi\u0142osierdzie, widzenie Boga i synostwo dopiero nadchodz\u0105. Tak \u017cyj\u0105 \u015bwi\u0119ci, ju\u017c w posiadaniu, jeszcze w drodze. Ostatnie b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo przechodzi z trzeciej osoby w drug\u0105: \u201eb\u0142ogos\u0142awieni jeste\u015bcie, gdy wam ur\u0105gaj\u0105 i prze\u015bladuj\u0105 was i gdy z mego powodu m\u00f3wi\u0105 k\u0142amliwie wszystko z\u0142e o was\u201d. Ewangelia patrzy s\u0142uchaczom w oczy. \u015awi\u0119to\u015b\u0107 przestaje by\u0107 teori\u0105, staje si\u0119 adresem. \u201eCieszcie si\u0119 i radujcie, albowiem wielka jest wasza nagroda w niebie\u201d. Augustyn widzia\u0142 w b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwach drabin\u0119 doskona\u0142o\u015bci, od ub\u00f3stwa ducha po pok\u00f3j, Tomasz za\u015b szkic szcz\u0119\u015bcia, do kt\u00f3rego prowadz\u0105 dary Ducha. Dzisiejsza uroczysto\u015b\u0107 czyta je najpro\u015bciej, jako osiem bram, kt\u00f3rymi niezliczony t\u0142um wszed\u0142 tam, gdzie \u201eotrze B\u00f3g z ich oczu wszelk\u0105 \u0142z\u0119\u201d. Ka\u017cda z bram jest wci\u0105\u017c otwarta.<\/p>\n\n\n\n