Kategoria: Wydarzenia

W czasie ostatniej niedzieli Adwentu, czyli przygotowania na przyjście Pana Jezusa, Kościół przedstawia nam moment z życia Świętej Rodziny, kiedy to święty Józef poprzez działanie anioła we śnie przyjmuje Maryję i jej Syna do swego domu.

Św. Józef znalazł się w trudnej decyzji, co począć, jak zareagować względem Maryi swej małżonki, która jest z ciąży. Jakie podjąć działanie – czy postąpić według prawa i skazać ją na ukamienowanie, a może postąpić, jak podpowiada sumienie i oddalić ją, przez co samemu skazać się na potępienie przez rodaków? W tej dramatycznej sytuacji Pan Bóg nie pozostawia swojego dziecka bez opieki, posyła anioła, aby objawił wolę Bożą Józefowi, którego zwiemy Sprawiedliwym. I my nie zamykajmy się na działanie łaski Bożej w naszym życiu, w każdym trudnym momencie naszego życia prośmy usilnie dobrego Ojca o Ducha Świętego, aby nas oświecił i wskazał właściwe ścieżki na drodze życia.
Czy zwracam się do Boga Ojca w sytuacjach trudnych, w momentach, kiedy mam podjąć ważną decyzje? Czy nie zamykam się w swoim egoizmie na pomoc ofiarowaną od drugiej osoby?
ks. Marcin Ossoliński SChr

GODZINA ŁASKI

8 grudnia godz. 12.00 – 13.00

JAK ODPRAWIĆ GODZINĘ ŁASKI?

Jest taka godzina w ciągu roku, gdy Niebo otwiera się szeroko dla każdego człowieka. Przez 60 minut na świat wylewają się fale łask. W tej godzinie nawrócić się może nawet najbardziej zatwardziały grzesznik. Ta godzina, to GODZINA ŁASKI, która jest wyjątkowym prezentem dla ludzkości od Niepokalanej. Przypada 8 grudnia o godz. 12.00.

Objawienia w Montichiari

O Godzinie Łaski powiedziała nam sama Maryja w Uroczystość Niepokalanego Poczęcia – 8 grudnia 1947 r. w Montichiari we Włoszech. Montichiari – czyli Jasna Góra! W tej maleńkiej włoskiej miejscowości Maryja ukazywała się pielęgniarce Pierinie Gili. Pierwsze objawienie miało miejsce 24 listopada 1946 r. w szpitalu. Pierina zobaczyła płaczącą Madonnę, której pierś przebijały trzy miecze. Powiedziała tylko trzy słowa: „Modlitwa. Ofiara. Pokuta”. Kiedy Pierina ponownie zobaczyła Matkę Bożą, bardzo się zdziwiła. Tym razem Maryja uśmiechała się, miała na sobie jasną szatę, a w miejscu trzech mieczy były przepiękne róże: biała, czerwona i złota. Przedstawiła się, jako Róża Duchowa.

Objawienia powtarzały się bardzo często. To najbardziej pamiętne miało miejsce 8 grudnia 1947 r. w bazylice w Montichiari. Maryja powiedziała: 

,,Życzę sobie, aby każdego roku w dniu 8 grudnia, w południe obchodzono Godzinę Łaski dla całego świata. Dzięki modlitwie w tej godzinie, ześlę wiele łask dla duszy i ciała. Będą masowe nawrócenia. Dusze zatwardziałe i zimne jak marmur poruszone będą łaską Bożą i znów staną się wierne i miłujące Boga. Jest moim życzeniem, aby ta Godzina była rozpowszechniona. Wkrótce ludzie poznają wielkość tej Godziny Łaski. Jeśli ktoś nie może w tym czasie nawiedzić kościoła, a będzie modlił się w południe w domu, ten także otrzyma za moim pośrednictwem wiele łask. Każdy, kto będzie modlić się w tej intencji i wylewał łzy pokuty, odnajdzie pewną drabinę niebieską, przez me macierzyńskie Serce będzie też miał zapewnioną opiekę i łaskę. Maryja prosiła, aby ustanowić to nowe nabożeństwo w całym Kościele. Wskazała także na swoje Serce: Spójrz na to Serce, które tak umiłowało ludzkość, ale większość ludzi tylko rzuca w nie obelgami. Jeśli dobrzy i źli zjednoczą się w modlitwie, dostąpią przez to Serce miłosierdzia i otrzymają dar pokoju.”

II niedziela Adwentu, przypadająca w 2025 roku na 7 grudnia, to czas, w którym Kościół kieruje wiernych ku wewnętrznej czujności i pogłębionej wierze. Symboliczna świeca Betlejemska zapalana na wieńcu adwentowym przypomina o ufności i gotowości na przyjście Chrystusa.

W tym roku jej znaczenie nabiera dodatkowego wymiaru, ponieważ wpisuje się w kończący się Rok Jubileuszowy, ogłoszony bullą Spes non confundit przez papieża Franciszka, który akcentował nadzieję jako fundament życia chrześcijańskiego.

Liturgia II niedzieli Adwentu odwołuje się do prorockiego głosu Izajasza: „Przygotujcie drogę Panu”, co w praktyce oznacza wezwanie do prostowania ścieżek życia i odrzucenia duchowego chaosu. Homilie podkreślają, że nie chodzi o zwykłe oczekiwanie, lecz o nadzieję, która przemienia codzienność i pozwala wiernym odnaleźć pokój w świecie pełnym napięć. W tym kontekście Adwent jawi się zarówno jako czas radosnego świętowania, jak i refleksji nad własnym wnętrzem – nad tym, co wymaga oczyszczenia i przygotowania na spotkanie z Bogiem.

W tradycji niektórych krajów świeca zapalana w drugą niedzielę Adwentu bywa określana jako „Świeca Pokoju” – symbolizująca nie tylko wiarę, ale i pojednanie. W Polsce częściej używa się określenia Betlejemska – odsyła ono do miejsca narodzin Chrystusa i podkreśla wymiar pielgrzymowania duchowego. W tym roku, w wielu parafiach, kazania akcentują także eschatologiczny wymiar Adwentu – przypomnienie o ostatecznym przyjściu Chrystusa, które ma mobilizować wiernych do życia w gotowości i nadziei.

Dzisiaj we Mszy św. Roratniej uczestniczyła rekordowa liczba dzieci, które miały nadzieję na spotkanie św. Mikołaja. I nie zawiodły się. Św. Mikołaj dotarł na czas i rozdał dzieciom około 120 paczek z prezentami.

Zapraszamy na krótką relację wideo:

30 listopada przypadła pierwsza niedziela Adwentu. W tym roku okres oczekiwania na Boże Narodzenie trwa niespełna cztery tygodnie, co – jak zauważają duchowni – może sprawić, że wierni zostaną „zaskoczeni” przez święta, jeśli wcześniej nie wejdą głębiej w duchowy wymiar tego czasu.

Symbolika przestrzeni kościoła

Adwent bywa określany jako „mały Wielki Post”, choć pozostaje czasem radosnego oczekiwania. Stąd liturgiczna symbolika:

• fiolet i róż – barwy pokuty, ale także radości (niedziela Gaudete),
• brak kwiatów na ołtarzu i ograniczona muzyka – podkreślenie prostoty i ciszy,
• nieodmawianie „Gloria” – aby zabrzmiało ono uroczyście dopiero w noc Narodzenia Pańskiego.

Warto zauważyć, że fiolet używany w Adwencie ma odcień z nutą błękitu, co symbolicznie ukazuje Maryjny charakter tego okresu. Pełniejsze ozdoby pojawiają się dopiero 8 grudnia w uroczystość Niepokalanego Poczęcia, a kwiaty – w trzecią niedzielę Adwentu (Gaudete) jako zapowiedź nadchodzącej radości.

Święci obecni w czasie Adwentu

Liturgia tego okresu przewiduje niewiele wspomnień świętych – jedynie pięć na przestrzeni czterech tygodni, aby nie odwracać uwagi od oczekiwania na przyjście Chrystusa. Wśród nich wyróżniają się:

• św. Mikołaj (6 grudnia) – biskup znany z hojności, prekursor tradycji obdarowywania,
• św. Łucja (13 grudnia) – symbol światła, która niosła pomoc uwięzionym, nosząc świece na głowie.

Kościół szczególnie podkreśla rolę Maryi, której uroczystość Niepokalanego Poczęcia (8 grudnia) rozpoczyna rok liturgiczny. Następnie, 12 grudnia, obchodzone jest święto Matki Bożej z Guadalupe, przypominające o łasce i działaniu Boga w historii zbawienia.

Adwent jako czas świadomego przygotowania

Choć w sklepowych witrynach dominuje przedświąteczna atmosfera, Kościół proponuje coś innego – świadome zatrzymanie się, wejście w ciszę i oczekiwanie. Okres Adwentu ma być czasem:

aby święta Bożego Narodzenia nie przyszły niespodziewanie,

budowania duchowego napięcia i nadziei,

pogłębionej modlitwy,

przygotowania na spotkanie z Chrystusem.

Źródło: DEON 24

Uzyskiwanie odpustów przez wiernych w Kościele katolickim ma wielowiekową już tradycję. Miesiąc listopad, zwłaszcza pierwsze jego dni stanowią okazję do uzyskania odpustu zupełnego i ofiarowania go za zmarłych.  Odpust zupełny jest to darowanie człowiekowi przez Boga wszystkich kar doczesnych, należnych za grzechy odpuszczone już co do winy w sakramencie pokuty. Kto uzyska odpust zupełny dla siebie uniknie kar czyśćcowych. Kto uzyska odpust zupełny za zmarłych – ratuje dusze z czyśćca.

Oto okoliczności umożliwiające uzyskanie odpustu w najbliższych dniach:
1. Wierni, którzy nawiedzą kościół, kaplicę publiczną, lub półpubliczną 1 listopada od południa i przez cały Dzień Zaduszny, mogą dostąpić odpustu zupełnego za zmarłych. Można go uzyskać tylko jeden raz w ciągu dnia.
2. Wierni, którzy nawiedzą cmentarz i pomodlą się mogą uzyskać odpust za zmarłych. Odpust jest zupełny od 1 do 8 listopada, natomiast w inne dni roku jest cząstkowy.

Warunki uzyskania odpustu są następujące:
1. Wykonanie powyższych czynności obdarzonych odpustem.
2. Wykluczenie wszelkiego przywiązania do jakiegokolwiek grzechu, nawet powszedniego (jeżeli jest brak pełnej dyspozycji wykluczenia upodobania do jakiegokolwiek grzechu, odpust będzie tylko cząstkowy)
3. Spełnienie trzech warunków:
– spowiedź sakramentalna lub bycie w stanie łaski uświęcającej
– przyjęcie Komunii Świętej
– modlitwa w intencjach Ojca Świętego.

Wiarę w świętych obcowanie i naszą miłość do zmarłych Kościół połączył ze szczególnym nabożeństwem za zmarłych, zwanym wypominkami. Jest ono praktykowane w listopadzie, zwłaszcza przez osiem pierwszych dni. W tym czasie Kościół zachęca nas do czynienia miłosierdzia wobec zmarłych przebywających w czyśćcu, którzy sami nie mogą już sobie pomóc, a poddani są jeszcze oczyszczeniu i dojrzewaniu do pełnego zjednoczenia z naszym Stwórcą, Bogiem Ojcem.

Dzisiejszy występ naszej Małej Scholi.

To będzie już trzecia z rzędu „Adoracja ze Świętymi” w naszym kościele. Zapraszamy wszystkich, którzy chcą uwielbić Pana i prosić Go przez wstawiennictwo świętych naszego Kościoła o pomoc we wszystkich naszych codziennych troskach i zmaganiach.