Liturgia Męki Pańskiej
Wielki Piątek to dzień, który przypomina nam cierpienie, ukrzyżowanie i śmierć Zbawiciela. Jezus ofiarował się za nas, bo taka była Jego wola. Nikt Go nie przymusił do podjęcia zbawczej męki i nikt w całym jej przebiegu nie miał tak naprawdę nad Nim władzy – ani Annasz, ani Kajfasz, ani Piłat, czy też zamęczający Go żołnierze rzymscy. Dlatego uczestnicząc w dzisiejszej liturgii, nie mamy pozostać jedynie współczującym widzem, dajmy znak naszej wiary i stańmy pod Krzyżem, by prosić o miłosierdzie i przebaczenie dla siebie i całego świata. Popatrzmy także na Krzyż z miłością i dziękczynieniem, bo w Jego otwartych ramionach jaśnieje miłość Boga.
Odkryty ołtarz przypomina nam, że Kościół nie sprawuje dzisiaj Eucharystii. Ołtarz ogołocony przypomina nam również uniżenie Chrystusa i odarcie Go z wszelkiej godności dla naszego wywyższenia.
Liturgia Wielkiego Piątku składa się z czterech części:
- Liturgii Słowa, która przypomina nam cierpienie Chrystusa zapowiedziane przez proroka Izajasza. Wysłuchamy opisu Męki Pańskiej w relacji bezpośredniego świadka św. Jana, a słowa Listu do Hebrajczyków pomogą nam zrozumieć sens śmierci Chrystusa, „który stał się przyczyną zbawienia dla wszystkich”. Liturgię Słowa zakończy uroczysta modlitwa powszechna, w której będziemy się modlić za wszystkich ludzi, bo za wszystkich umarł Chrystus.
- Szczególnie podniosła jest druga część liturgii – adoracja Krzyża. Wnosimy i odsłaniamy Drzewo Krzyża, na którym zawisło Zbawienie Świata. Całujemy Krzyż i klękamy przed nim, by podziękować za zbawczą mękę Zbawiciela, a także za przebaczenie grzechów, które z Krzyża ofiarował nam Chrystus. W czasie Adoracji Krzyża śpiewamy pieśni i jest to nasza modlitwa, przez którą wyrażamy naszą miłość i wdzięczność do Ukrzyżowanego.
- Komunia Święta – stanowi trzecią część liturgii Męki Pańskiej. Łączy nas ona z Wielkim Czwartkiem – dniem ofiary bezkrwawej, gdy Chrystus w znakach sakramentalnych uobecnił i uprzedził swoją krwawą ofiarę na Drzewie Krzyża. Przyjmując Ciało Pana łączymy się także duchowo z ofiarą Jego krzyża i Jego zwycięstwa.
- Na zakończenie liturgii zaniesiemy Najświętszy Sakrament do „Bożego Grobu”, aby tam trwać w adoracji i oczekiwać na radość Zmartwychwstania.
Dzisiejsza liturgia rozpoczyna się od procesji, w całkowitej ciszy. Kapłan ubrany w szaty liturgiczne koloru czerwonego, na znak cierpienia i krwi, a także królewskiej godności Chrystusa, podejdzie do ołtarza i upadnie na twarz. Ten gest oznacza nasze upokorzenie i bezsilność wobec śmierci Chrystusa, której przyczyną były nasze grzechy, ale również oznacza smutek i ból Kościoła. W czasie , gdy kapłan będzie modlić się leżąc krzyżem, my wszyscy będziemy modlić się w postawie klęczącej, prosząc Pana o miłosierdzie dla siebie i innych.
Fotorelacja z całego dnia:
https://drive.google.com/drive/folders/1rnlhUTID2G6IeoFgGR0Yktir69NGAvoh?usp=sharing