Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa jest ważnym świętem liturgicznym, którego data jest ruchoma i ściśle powiązana z Wielkanocą. Obchodzona jest w piątek po Oktawie Bożego Ciała. Jest to czas szczególnej refleksji nad bezgraniczną miłością Jezusa do ludzkości, symbolizowaną przez Jego Serce.
Z dzisiejszej Ewangelii:
Po napomnieniach skierowanych do miast Galilei Jezus przechodzi do modlitwy uwielbienia. Dziękuje Ojcu, Panu nieba i ziemi. Objawienie trafia do „prostaczków”. Greckie nēpioi oznacza niemowlęta. Obraz wskazuje na człowieka otwartego, ubogiego i gotowego przyjąć dar. „Mądrzy i roztropni” oznaczają ludzi opartych na własnej pewności. Jezus nie potępia rozumu. Odsłania granicę serca zamkniętego na łaskę. Dalej pada zdanie wyjątkowe w Ewangelii Mateusza. Syn zna Ojca. Ojciec zna Syna. Syn objawia Ojca temu, komu zechce. Tu odsłania się tajemnica Jezusa. On nie jest tylko nauczycielem mądrości. On jest Synem, który wprowadza w życie Ojca. Zaraz rozlega się zaproszenie: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy utrudzeni i obciążeni”. Do Jezusa przychodzą ludzie zmęczeni pracą, grzechem, lękiem oraz ciężarem religii sprowadzonej do samego nakazu. Obraz jarzma był znany w judaizmie. Mówiono o jarzmie Tory. Jezus mówi o swoim jarzmie, ponieważ uczeń ma wejść do Jego szkoły. Jarzmo Chrystusa nie niszczy. Prowadzi z Panem, który sam niesie ciężar wraz z uczniem. Kluczem są słowa: „jestem cichy i pokorny sercem”. Praus i tapeinos mówią o łagodności i uniżeniu. Taki Mesjasz nie przygniata. Daje odpocznienie duszy. Syrach mówił o mądrości dającej odpoczynek. Mateusz pokazuje, że ta mądrość zamieszkała w Jezusie. Kto idzie do Niego, ten znajduje drogę prostą do Ojca.
Ks. Krzysztof Młotek